Bana bir şeyhler oluyor!
I.
Bir yerde eğer tartışılmaz bir usül oluşmuşsa,
yeni bir usül koyun dedi
Zira,
bir şeyi yapmanın usulü amacının önüne geçmekte!
Amaçtan çok usulü kutsanır olmakta sonra,
onu sevmek yetmez olmakta,
o sevmenin herkez gibi gösterilmesi,
sevmekten daha önemli sayılmakta.
Kardeşlerim,
usûl kavga sebebi yaratmakta,
usûl gelse gelse yol manasına gelir
ve eğer o yolda doğruya gitmekse maksadınız
herkes kendi yolunu bulmalıdır
siz bir anayol yapar ve gerisini yasak ederseniz eğer dedi
ya yol yolsuzluk yada yolsuzluk yol olur dedi
II.
Yanlızlık,
her kimliğe doğuştan yazılı bir uğraşıdır yaşama sırasında,
tek sermayesi,
sahip olduğu tek şeydir, kıymetini bilmelidir dedi,
yanlızdır insan, hep kalabalıklara karışma telaşı bundandır,
kalabalık yanlızlıklar, yanlız kalabalıklar oluşur,
şehir şehir…
kalabalık arttıkça, artmaktadır yanlızlık.
İnsan bir ölümü istemez, birde ondan beter bir yanlızlığı,
ama muhakkak ikiside gelir başına bir yanlız yaşama sırasında
ölümün değil ama yanlızlığın bir tek çaresi var dedi,
tek çaresi aşktır bir yanlız yaşama sırasında nefes almanın.
Aşkta zaten iki yanlızın ortak bir yanlızlıkta buluşmasıdır dedi,
nasılsa yanlızlık bir insanın tek kişilik yanlızlığını özlemesi,
sade ölüm değil, ayrılıkta yaşamın evi.
Evet söyledi, yada ben duydum…
Duyduğuma göre elbet biri söyledi bu söylendikçe usule göre söylenen sözleri,
Evet duydum, söyledi.
Her duyduğumda ağladım,
ve çok ağlayışım sırasında duydum, kalbim tutanak tuttu duyduklarıma
soru soruldu, cevap alındı, yaşamak dedi; tek marifetiniz biraz özen gösteriniz.
Zulüm kimse zalimlik yapmayınca biter, mazlumlar daim dedi…
Ama yapmayın, o daha bir çocuk dedi tanrı…
Ya gördüm neyleyim, insanlar vardı duvarın içinde,
ya ben hep duvara konuştum, yada duvar değil konuştuğum, içinde insanlar var,
nedense beni anlasın istedim, içindei nsan olan duvarlar.
Bilmiyorum,
belkide ben gerçekten delirdim,
onlar haklı belkide,
içinde değil duvarların insanlar, SADECE ARASINDALAR…
Bana bir şeyhler oluyor! (Tiyatro oyunundan)
